1. Konstrukcja
13 września 2011Uwzględniając dotychczasowe ustalenia w literaturze, można wyróżnić pewne podstawowe wymogi stawiane pracom magisterskim, niezależnie od dziedziny, w zakresie której są pisane. Mimo powszechnie stosowanego podziału na przeprowadzenie badań objętych tematem i na napisanie pracy całość uformowanych wymogów odnosi się ostatecznie do kształtu i treści gotowej już pracy.
1. Konstrukcja
Ważne jest zadbanie o kompletny, spoisty logicznie, jasny i kompleksowy układ konstrukcji pracy. Wprawdzie zadanie to jest przedmiotem zajęć seminaryjnych, to jednak odpowiedzialność za jego należyte wykonanie obciąża piszącego pracę. Wskazane tu wymagania łatwiej jest, oczywiście, zrealizować w pracach o tematach wąskich, dotyczących w miarę szczegółowych zagadnień, niż w tematach ogólnych, szerokich.
Ułożenie konstrukcji pracy może być zarówno efektem podjętych już badań, jak też rezultatem jedynie uprzedniego rozeznania determinującego dopiero zasięg, kierunki i treść zamierzonej pracy. Kwestia ta rozstrzygana jest w toku seminarium. W praktyce najczęściej oba te sposoby podejścia mieszają się ze sobą z powodu weryfikacji dyktowanej dostępem do źródeł, materiałów, literatury, laboratoriów, możliwości organizacyjnych itp.
W każdym razie, wybrawszy temat pracy, jej autor przy budowie całości konstrukcji, musi postawić wszystkie możliwe pytania, wybrać te, na które da się odpowiedzieć, i mieć świadomość innych jeszcze, możliwych pytań.
Konstrukcja logicznie spoista to taka, w której kolejność i treść poszczególnych rozdziałów formułowane są nie według nagromadzonego materiału, ale według jednej myśli przewodniej – to jest konkretnie oznaczonego celu badawczego i w ramach określonego tematem zagadnienia.
Tytuły i odpowiadająca im treść rozdziałów kolejno z siebie wynikają, tworząc spoistą wewnętrznie i pozbawioną przypadkowości całość dającą możliwość przechodzenia do coraz bardziej pogłębionych i szczegółowych rozważań, a następnie do ewentualnej syntezy czy uogólnienia.