1. Zdefiniowanie polityki wynagradzania.
23 lipca 2010Polityka wynagradzania określa usytuowanie wynagrodzeń w systemie motywacyjnym przedsiębiorstwa, formułuje założenia dotyczące funkcji wynagrodzeń, zasad różnicowania wynagrodzeń, zasad ich indeksacji oraz struktury wynagrodzeń. Określa także zakres negocjacji z pracownikami i ich reprezentacją.
2. Ustalenie zasad różnicowania wynagrodzeń.
Wynagrodzenia są prawie zawsze różnicowane według różnych grup i wymagań. Aby wynagrodzenie było odpowiednie do wymagań, konieczne jest – jako przesłanka – systematyczny opis stanowisk pracy – czyli wymagań stanowiskowych (profili stanowiskowych).
Opis stanowiska pracy powstaje w wyniku analizy pracy. Analiza pracy powinna zapewnić podstawę do zróżnicowania wynagrodzeń według wymagań, tj. dla wartościowania pracy.
Wyróżnia się dwie grupy metod wartościowania pracy: metody sumaryczne – polegają na całościowej ocenie trudności prac bez oddzielnej analizy poszczególnych wymagań oraz metody analityczne – oceniają wymagania według poszczególnych cech i następnie syntetyzują wyniki. Wartościowanie pracy ma charakter statyczny wówczas gdy ocenie podlega wyłącznie stanowisko pracy, a nie pracownik. Można także mówić o dynamicznych metodach wartościowania pracy tj. takich w których uwzględnia się kompetencje konkretnego pracownika.
Kwantyfikacja trudności pracy w obu grupach metod może odbywać się przez: szeregowanie tj. tworzy się kolejność stanowisk pracy według stopnia trudności lub stopniowanie tj. tworzone są klasy trudności, do których zalicza się poszczególne czynności bądź wymagania.