2. Przyczyny wielkiego kryzysu w USA:
11 kwietnia 20102. Przyczyny wielkiego kryzysu w USA:
- trudności w rolnictwie,
- spadek przyrostu naturalnego,
- polityka monopoli,
- lokata kapitału w krajach słabo rozwiniętych,
- operacje giełdowe sztucznie podtrzymujące popyt,
- przerost podaży dóbr konsumpcyjnych nad popytem,
- duże pożyczki udzielone krajom europejskim,
- możliwość kupowania akcji na kredyt,
- emisja akcji bez pokrycia,
Rozwój gospodarczy po I wojnie światowej następował nierównomiernie. Doprowadził on do braku równowagi między zdolnościami produkcyjnymi, a możliwościami zbytu towarów. Głównymi przyczynami tego stanu rzeczy były: trudności w światowym rolnictwie, spadek przyrostu naturalnego w wielu rozwiniętych krajach oraz polityka monopoli dążących do utrzymania wysokich cen na własne wyroby, a niskich na surowce. Producenci starali się poszerzyć rynek zbytu przez sprzedaż towarów i lokatę kapitałów w krajach o taniej sile roboczej -kolonialnych i słabo rozwiniętych.
Ponadto operacje giełdowe, oparte na spekulacyjnej zwyżce kursów papierów wartościowych przez jakiś czas sztucznie podtrzymywały popyt. Przedsiębiorstwa silne gospodarczo zainwestowały większą część zysków lub wykupywały słabsze zakłady. Jednakże inwestycje prowadziły do zwiększenia produkcji dóbr konsumpcyjnych w tempie znacznie przewyższającym wzrost siły nabywczej ludności.
Niemcy jak i Wielka Brytania zależne były od amerykańskich pożyczek, które miały służyć spłaceniu wojennych kredytów u wierzycieli, w większości również Amerykanów Ponieważ gospodarka amerykańska kwitła, taka zależność nie wydawała się nieść ze sobą poważnego ryzyka. Stany Zjednoczone nie poniosły w wojnie tak poważnych strat, jak ich europejscy konkurenci gospodarczy. Produkcja, eksport i dochody rosły. Wydawało się, że ekspansja gospodarcza może trwać wiecznie, a optymizm ten znalazł odzwierciedlenie w gwałtownym wzroście cen akcji na nowojorskiej giełdzie na Wall Street. Ponieważ wartość udziałów ciągle rosła, wielu ludzi stwierdziło, że kupno akcji to pewna i prosta droga, by ulokować i powiększyć kapitał. Reguły handlu na giełdzie pozwalały osobom dysponującym niewielkim kapitałem na kupowanie ”na kredyt” (przy wpłacie małego wadium), a to sprawiło, że zaczęły się mnożyć nowe przedsiębiorstwa. Często zdarzało się, że grupa nowych przedsiębiorstw powstawała wyłącznie w oparciu o kapitał jednej spółki dysponującej kapitałem założycielskim. Dopóki wszystko szło dobrze, nietrwałość takich rozwiązań wydawała się nieistotna, a duży popyt na akcje wciąż podwyższał ich ceny. Ceny akcji pięły się coraz wyżej w ciągu 1928 i 1929r., aż osiągnęły zawrotne wysokości. Wtedy, we wrześniu 1929r., kursy zaczęły spadać. Chociaż paniczna sprzedaż wreszcie ustała, spadek cen utrzymał się jeszcze przez prawie trzy lata. Wszystkie przedsiębiorstwa, od kopalń i fabryk po sklepy, ucierpiały bezpośrednio lub pośrednio z powodu krachu. Firmy upadały, a banki i przedsiębiorstwa domagały się spłacenia pożyczek. Nastąpił spadek zaufania obywateli do instytucji finansowych, który szczególnie dotknął banki; ich klienci w pośpiechu wycofywali swoje oszczędności. W rezultacie około 5000 amerykańskich banków zostało zamkniętych. Wtedy dał się odczuć kolejny efekt krachu. Wraz z zamykaniem coraz to nowych przedsiębiorstw, powiększały się szeregi bezrobotnych. To z kolei powodowało spadek siły nabywczej, co pociągało za sobą recesję, upadek kolejnych firm i tak dalej.