3.2. Ocena i propozycja rozwiązania kryzysu

W moim przekonaniu zarząd firmy Constar S.A. popełnił wiele błędów w radzeniu sobie z kryzysem. Wynikało to m.in. z braku doświadczenia wobec takich sytuacji, a także krótkowzroczności w podejmowaniu decyzji i niedoszacowania skali kryzysu. Należy zaznaczyć, że spółka ostatecznie poradziła sobie z sytuacją, dzięki znacznej pomocy firmy matki – Animexu. Wydaje mi się, że efekty działania przez okres sześciu miesięcy można było osiągnąć w okresie krótszym o conajmniej połowę.

Według mnie z kryzysem można było poradzić sobie odrazu poprzez odpowiednią kampanię reklamową oraz współpracę zarówno z Inspekcją Weterynaryjną, jak i z przedstawicielami środowiska prasowego. Drugą ważną rzeczą powinno być samoistne wycofanie swoich produktów ze sprzedaży i poinformowanie kontrahentów o zaistniałej sytuacji. Podstawowym błędem było wyparcie się wszystkiego na pierwszej konferencji prasowej. Zastanawiająca byłaby sytuacja, w której firma przyznałaby się do stawianych zarzutów i wyraziła chęć uczestnictwa w projekcie rządowym z propozycją zmiany przepisów prawa. Dobrym przykładem jest sytuacja w Ameryce, gdzie istotną rolę odgrywają klienci przetwórni, szczególnie duże sieci restauracji: wysyłają do zakładów własnych kontrolerów, często lepiej wyposażonych i bardziej rygorystycznych niż państwowi. Pod ich presją zakłady same podwyższają standardy kontroli. Natomiast działania Animexu powinny być podjęte w pierwszej fazie kryzysu, gdyż jak pokazuje zaistniała sytuacja były skuteczne.

Drugim poważniejszym problemem jest odpowiedzenie na pytanie: jak w przyszłości zapobiegać występowaniu podobnych sytuacji? Moim zdaniem ważniejsza jest profilaktyka, niż leczenie. Jako klient nie chciałbym dowiadywać się o sytuacji, w której to co zjadłem było drugiej świeżości. Takie sytuacje budzą nieufność społeczeństwa do wszystkiego co je otacza, dlatego też każdy kryzys powoduje to, że jesteśmy mądrzejsi i bardziej zapobiegliwi, jeżeli tylko potrafimy wyciągnąć z niego odpowiednie wnioski.