3. Modele ZZL
1 czerwca 2010 Koncepcja Zarządzania Zasobami Ludzkimi pojawiła się, jako zdefiniowane pojęcie, w połowie lat 80-tych XX wieku. Amerykańscy naukowcy opracowali dwa modele: Model Michigen-Fombruda i Model Harwardzki.
Model Michigen sformułowany przez Fombruda (1984r), nazywany też „modelem dopasowania”, koncentruje się na zapewnieniu spójności struktury organizacyjnej i systemu zarządzania personelem ze strategią ogólną organizacji. Zwracano w nim uwagę na angażowanie się menedżerów w problematykę „zasobów ludzkich z taką samą uwagą, jaką poświęcają innym problemom, takim jak finanse, marketing i produkcja”. Zostały w nim eksponowane cztery funkcje ZZL (za A. Pocztowski „ Zarządzanie zasobami ludzkimi”, s. 14.)
- dobór pracowników,
- ocenianie efektów pracy,
- nagradzanie pracowników,
- rozwój pracowników.
Model harwardzki – opracowany przez Beera i in.(1984 r) zwraca uwagę, że „istnienie różnych rodzajów nacisków, jakim poddawane są firmy, wymaga przyjęcia szerszej pełniejszej i bardziej strategicznej perspektywy w spojrzeniu na ludzkie zasoby organizacyjne”. Naciski te stwarzają potrzebę zastosowania „długoterminowej perspektywy w zarządzaniu ludźmi i uznania ich raczej za potencjalne aktywa, a nie jedynie koszty zmienne”. Model ten został zmodyfikowany przez Woltona (1985), który obok spójności polityki ZZL zwracał uwagę na konieczność przejścia od „strategii kontroli do strategii zaangażowania.” Zostały w nim eksponowane cztery obszary zarządzania zasobami ludzkimi: (za T. Listwan „Zarządzanie kadrami”, s. 23)
- wpływ (partycypacja) pracowników,
- ruchliwość (przepływ) pracowników – do organizacji, w organizacji i od organizacji,
- systemy wynagrodzeń,
- systemy pracy.
Wymienione obszary stanowią przedmiot zainteresowania uczestników organizacji: akcjonariuszy, pracowników, związków zawodowych, organów państwowych i samorządowych. Zauważono, że decyzje w sferze ZZL pociągają za sobą zarówno skutki bezpośrednie tj. produktywność, zaangażowanie, współpraca, jak i pośrednie: zadowolenie, dobrobyt – powodujące efekt sprzężenia zwrotnego tworząc w efekcie wzajemne zależności:
[Za A. Pocztowski „Zarządzanie zasobami ludzkimi”, s. 16.]
Filozofia zarządzania personelem stanowi punkt wyjścia do formułowania polityki i strategii personalnej.
Na czym polega strategiczny wymiar ZZL ?
Refarat został znaleziony:
- model harwardzki
- modele zzl
- model zzl
- model beera
- model michigan zzl
- model harwardzki zarządzania zasobami ludzkimi
- harwardzki model zarządzania zasobami ludzkimi
- model zzl michigan
- model harwardzki zzl
- model michigan i harwardzki