7. Podział na rozdziały
14 Wrzesień 2011A. Uwagi ogólne
Podstawową jednostką składową pracy magisterskiej pisanej jest rozdział. Wprawdzie nie zawsze (w zbadanych pracach) rozdział nazwany jest rozdziałem, to jednak zawsze jest wydzielony.
Trudno ustalić uniwersalny sposób podziału na rozdziały. Każda dziedzina ma tu swoje miary postępowania, a każda materia i każdy zamysł wymagają indywidualnego podejścia, stosowania innych kryteriów i innych płaszczyzn oglądu. Można natomiast określić ogólne funkcje podziału na rozdziały (części).
- Po pierwsze, rozdziały mają obrazować podział treści pracy czy też ostateczne i szczegółowe uporządkowanie tej treści.
- Po drugie, podział na rozdziały ma być przejrzysty, logicznie spójny, nie dający możliwości niezamierzonym powtórzeniom.
- Po trzecie, wyróżnione rozdziały (podrozdziały), odzwierciedlając wyodrębnienie zagadnień szczegółowych, mają dawać możliwość badawczego pójścia w głąb materii.
- Po czwarte, nazwy rozdziałów winny zarazem dawać informacje o metodzie badawczej (eksperymenty, doświadczenia, badanie praktyki, inne metody empiryczne).
Uwaga: Podział na rozdziały (części, podrozdziały) jest pracą twórczą.
B. Wymogi wewnętrznego podziału rozdziałów
Podstawowym podziałem pracy magisterskiej jest podział na rozdziały. Czasami w szczególnych sytuacjach stosuje się pierwotny podział na części. Wszystkie rozdziały muszą się dzielić wewnętrznie według jednego wzoru, z dwoma tylko zastrzeżeniami.
- Po pierwsze mogą w pracy magisterskiej (innej) znajdować się rozdziały (rozdział), które w ogóle nie dzielą się wewnętrznie,
- Po drugie mogą znajdować się rozdziały, których podział wewnętrzny (jeśli chodzi o ilość jego stopni) jest krótszy.
Oznaczenie kolejnych stopni podziału rozdziału zależy od osobistych preferencji i przyzwyczajeń kierującego pisaniem pracy i autora pracy. Używane na każdym stopniu podziału znaki, np.
Rozdział I. Zarys …
1. Okres …
A. Szczególne …
nie mogą się powtarzać w ramach jednego rozdziału.
W celu zaznaczenia kolejności dzielenia materii bardzo ważne stają się porządnie zaznaczone kolejne wcięcia linią łamaną, idącą w prawo, w dół.
Spotyka się niekiedy (niestety nie zawsze czytelne) podziały według skali cyfrowej, np.:
Rozdział 1. …
1.1. …
1.2. …
1.2.1. …
1.2.2. …
1.2.3. …
1.2.4. …
1.3. …
1.3.1. …
2.1.1. …
A oto inne, wzięte z jednej książki, oznaczenie podrozdziału:
2.2.2.1.11.2.10. Zagęszczone metalizowane mieszaniny zapalające
Funkcja tego oznaczenia jest pewnie porządkująca, ale doprawdy trudno jest doszukać się w niej informacji.
Pokażmy więc czytelny przykład podobnego ujęcia (jakkolwiek niekonsekwentnego,
ponieważ wstęp oznaczony jest cyfrą rzymską I).
|
Spis treści I. Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 1. Ogólna charakterystyka metod i zakresu spektroskopii molekularnej . . . . . . . . . . . . . . . . 1 1.1. Rodzaje spektroskopii . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2 1.1.1. Widma absorpcyjne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 1.1.2. Widma emisyjne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4 1.1.3. Widma rentgenowskie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4 1.2. Efekty oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego z molekułami . . . . 5 1.3. Rodzaje spektroskopii najczęściej wykorzystywane w badaniach chemicznych . . 7 1.3.1. Spektroskopia masowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7 1.3.2. Spektroskopia w podczerwieni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 8 1.3.3. Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego (NMR) . . . . . . . . . 9 1.3.4. Spektroskopia UV-Vis . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11 2. Parametry pasma spektralnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14 |
Wszystkie rozdziały w pracy muszy się dzielić (w przypadku gdy się dzielą) według tych samych kryteriów i takich samych oznaczeń. Jeśli zatem jeden z rozdziałów dzieli się na trzy podrozdziały oznaczone kolejno punktami 1, 2, 3, to w innym rozdziale nie można przyjmować innego oznaczenia analogicznych podrozdziałów, korzystając np. z punktacji literowej A, B, C. Podobieństwo wewnętrznej budowy wszystkich rozdziałów musi być zachowana. W tekstach drukowanych tytułowi każdego z kolejnych podziałów odpowiada inna wielkość czcionek.