7. Propozycje własne

11 kwietnia 2010

7. Propozycje własne
• Ulepszyć nadzór bankowy.
• Rozpocząć masowe prace publiczne.
• Stworzyć państwowe miejsca pracy, po ustaniu kryzysu sprywatyzować je.

Jednym z najlepszych rozwiązań byłoby zaangażowanie ludzi w prace społeczne np. budowa dróg, kanalizacji. Całe przedsięwzięcie powinno zostać zainicjowane przez rząd i poparte przez prezydenta. Minister finansów powinien trzymać pieczę nad rozdysponowaniem środków finansowych na ten cel. Powinien on zatwierdzić budżet na realizację zamierzeń. Środki finansowe pochodzą ze Skarbu Państwa. Podejmowanie decyzji w zakresie tras budowy dróg powinno być nieco zdecentralizowane. Za te czynności uczynilibyśmy poszczególnych gubernatorów stanów wraz z ich sztabem ludzi wypracowującym decyzję. Środki finansowe będą naliczane na stany z uwzględnieniem stanu faktycznego i zapotrzebowania na podstawie sporządzonych globalnych raportów przez gubernatorów i przedłożonych ministrowi finansów. W poszczególnych stanach powstaną ośrodki odpowiedzialności za dane terytorium, którego zadaniem będzie przeprowadzenie kontroli nad wykonywanymi pracami.

Koordynatorzy danych terytoriów będą sprawować funkcje kierownicze na wyznaczonym terytorium. Do pomocy będą powołani sztaby opracowujące plany szczegółowe. Funkcję koordynatora będzie sprawował najwyższy rangą pracownik administracji ds. infrastruktury. W skład jego sztabu będą wchodzić ekonomiści, eksperci od infrastruktury, pracownicy administracji, księgowi oraz analitycy.

Do wykonywania określonych prac będą zaangażowane wszystkie firmy budowlane specjalizujące się w budowie dróg na danym terytorium. Technologia budowy będzie usystematyzowana i jednolita we wszystkich stanach.
Pracę fizyczną będą wykonywali pracownicy z doświadczeniem. Część z nich będzie wydelegowana do prowadzenia szkoleń nowych pracowników po czym zostaną wcieleni do firmy i będą pracowali pod okiem wykwalifikowanych pracowników. Kandydatami do pracy będą wszystkie osoby, które się do niej zgłoszą. Zakłada się, że będą to osoby z ciężką sytuacją finansową.

Za wykonaną pracę wszyscy pracownicy fizyczni będą otrzymywali wynagrodzenie według najniższej stawki uposażenia.
Materiały budowlane będą pozyskiwane od wszystkich producentów zlokalizowanych na terenie USA (po cenach dumpingowych do czasu wyczerpania zapasów z magazynów natomiast po ich wyczerpaniu z 3 % marżą liczoną od wartości towaru).

Budowa kanalizacji wraz z oczyszczalniami ścieków zostałaby zaplanowana podobnie jak budowa dróg. Warto pamiętać, że po wyjściu z kryzysu wszystkie przedsiębiorstwa domowe będą płacić za odprowadzenie ścieków.

Innym sposobem na zażegnanie kryzysu może być stworzenie państwowych zakładów a następnie ich prywatyzacja. Zakłady te powinny być nastawione na produkcję. Przykładem może być założenie firmy produkującej samochody. Wejście nowej marki na rynek. W tamtych latach można było przypuszczać, że motoryzacja jest tym w co warto zainwestować pieniądze. Prezesem nowo założonej firmy będzie osoba posiadająca doświadczenie w prowadzeniu dużych przedsiębiorstw. Prezes tej firmy będzie podlegał władzy rządowej z racji tego, że w początkowym okresie przedsiębiorstwo będzie w pełni państwowe. Cały plan budżetowy będzie musiał zatwierdzić Minister Finansów. Plan biznesu zostanie opracowany przez sztab ludzi posiadających doświadczenie. Firma będzie posiadała wielu inżynierów-konstruktorów, którzy będą opracowywać plany modeli aut oraz będą wprowadzali ich modernizaję.
Pracownikami firmy będą robotnicy posiadający niezbędne umiejętności potrzebne do produkcji samochodów. Ludzie nie posiadający takich umiejętności będą przechodzić specjalne szkolenia przygotowujące ich do pracy na konkretnym stanowisku produkcyjnym lub montażowym.

Za wykonaną pracę wszyscy pracownicy fizyczni będą otrzymywali wynagrodzenie według najniższej stawki uposażenia.
Dostawcami surowców będą firmy wywodzące się z USA. Firma nie będzie importować surowców od innych państw chyba, że będzie to podyktowane tak trudną sytuacją gospodarczą, że będzie to jedyny sposób na pozyskanie materiałów do produkcji.

Odbiorcami aut będą nabywcy zlokalizowani wewnątrz kraju jak również firma nastawia się na masowy eksport pojazdów za granicę.
W chwili, gdy znajdzie się osoba dysponująca odpowiednimi środkami finansowymi firma zostanie sprywatyzowana. Pieniądze ze sprzedaży przedsiębiorstwa trafią do Skarbu Państwa.
W sytuacji zagrożenia wojennego znaczna część przedsiębiorstwa będzie realizowała zapotrzebowania wojenne np. budowa czołgów, pojazdów opancerzonych itp. Plany budowy tych asortymentów będą opracowane zawczasu i będą czekały na ich wdrożenie.

W celu minimalizacji prawdopodobieństwa wystąpienia podobnych kryzysów należało ulepszyć nadzór bankowy. Można było stworzyć stanowisko Generalnego Inspektora Nadzoru Bankowego. Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego, powinien zostać wydzielony organizacyjnie w strukturze Narodowego Banku USA, powinien być organem wykonawczym Komisji Nadzoru Bankowego odpowiedzialnym przede wszystkim za nadzór nad działalnością banków mający na celu zapewnienie bezpieczeństwa depozytów zgromadzonych w bankach oraz zapewnienie stabilności systemu bankowego, przy jednoczesnym zagwarantowaniu bankom wystarczającej elastyczności i swobody w podejmowaniu decyzji biznesowych oraz równych warunków i zasad uczestnictwa w rynku finansowym w zakresie podstawowych parametrów finansowych.

Do zadań Generalnego Inspektoratu Nadzoru Bankowego powinno należeć, w szczególności:

• prowadzenie postępowań w zakresie licencjonowania banków oraz monitorowanie ich struktury własności oraz adekwatności kierownictwa,
• monitorowanie stabilności finansowej banków poprzez system sprawozdawczości nadzorczej,
• przygotowywanie regulacji ostrożnościowych dla systemu bankowego określających dozwolone lub zalecane parametry działania banków w zakresie adekwatności kapitału oraz wielkości ryzyk bankowych m.in. kredytowego, walutowego, płynności, itd.,
• prowadzenie inspekcji na miejscu w bankach celem oceny sytuacji finansowej banków, poziomu podejmowanego przez nie ryzyka oraz adekwatności zarządzania tym ryzykiem oraz zgodności działania banków z przepisami Prawa bankowego,
• inicjowanie oraz realizowanie na wniosek Komisji Nadzoru Bankowego działań nadzorczych wobec banków w sytuacji kryzysowej, w tym monitorowanie programów i postępowania naprawczego, a w razie niedostatecznej poprawy sytuacji finansowej (kapitałowej) wnioskowanie do Komisji Nadzoru Bankowego o podjęcie dalszych kroków wynikających z przepisów Prawa Bankowego (likwidacja, upadłość, połączenie)
• współpraca z zagranicznymi organami nadzoru bankowego.

Celem nadzoru ostrożnościowego prowadzonego przez Komisję Nadzoru Bankowego i realizowanego przez Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego jest monitorowanie i ograniczenie nadmiernego poziomu różnych rodzajów ryzyka podejmowanego przez banki, które to ryzyka mogłyby mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo depozytów powierzonych bankom oraz zagrozić stabilności systemu finansowego. GINB powinno dopuszczać i zakładać w swoim podejściu to, że banki podejmują ryzyko, ale jednocześnie analizuje czy wielkość tego ryzyka jest w rozsądnej proporcji do posiadanego przez bank kapitału, uzyskiwanego wyniku finansowego, utworzonych rezerw oraz jakości systemów zarządzania ryzykiem. Działania Komisji Nadzoru Bankowego oraz GINB nie może zwalniać kierownictwa banków od ostatecznej odpowiedzialności za zarządzaną instytucję.

Głównymi narzędziami GINB w realizacji powierzonych przez Komisję Nadzoru Bankowego zadań powinna być: właściwa i profesjonalna ocena adekwatności i kwalifikacji kierownictwa banków (proces licencjonowania i monitorowania struktury zarządczej oraz właścicielskiej), tworzenie regulacji limitujących ryzyko (m.in. współczynnik wypłacalności, limit na otwartą pozycję walutową netto), monitorowanie sytuacji finansowej banków poprzez okresową sprawozdawczość nadsyłaną do Narodowego Banku USA i wykrywanie sygnałów świadczących o potencjalnych zagrożeniach stabilności banków, inspekcje na miejscu w bankach celem oceny poziomu i sposobu zarządzania ryzykami przez banki oraz zgodności ich działania z prawem i dobrą praktyką bankową.

Literatura:
Geoffrey Parker, Andreas Dorpalen Podręczny atlas historii powszechnej, wydawnictwo Świat Książki
Mała Encyklopedia Powszechna PWN (1997, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN)

http://www.waluty.com.pl/a16906-inwestowanie_w_teorii__czarny_czwartek_1929_r____8211___cz__6.html

wpis by admin in Czarny czwartek