3. S.Kowalewski – Przełożony podwładny, PWE Warszawa 1970, 5. J.Mączyński – Efektywność asertywno-responsywnego kierowania ludźmi, Wydawnictwo Politechniki Wrocławskiej , Wrocław 1987 8. Psychologiczny model efektywności pracy (red. X.Gliszczyńska) PWN Warszawa 1991. 11.J.Stoner, Ch.Wankel – Kierowanie, PWE Warszawa 1992,
– Prowadząc narady, kierownik powinien udzielać głosu w kolejności odwrotnej do posiadanego statusu. „Zabieranie głosu według starszeństwa powoduje, że pracownik niższy statusem przemawiając po starszym ukrywa swe istotne stanowisko (…), aby nie wejść w konflikt z tym, co już zostało powiedziane przed nim” [3 str. 217]. Przykład z doświadczeń armii amerykańskiej: W eskadrze, która pracowała [...]
W sumie partycypacja w zarządzaniu jest bardzo istotnym czynnikiem motywacyjnym uczestników organizacji i humanizującym organizację. Podwładni, którzy sami ustalają własne cele lub uczestniczą w ich wyznaczaniu na ogół uzyskują wyższy poziom efektywności od tych, którym cele są narzucone. Zrozumienie celów umożliwia skoncentrowanie wysiłku na tych dziedzinach, w których są one najpotrzebniejsze i w których zostaną [...]
4. Kierowanie oparte na partycypacji uczestników organizacji w zarządzaniu. Sposobem uzyskania przyzwolenia podwładnych na realizację celów kierownika jest tu dopuszczenie ich do wspólnego z przełożonym ustalania celu, przez co czują się oni zobowiązani do jego realizacji. W organizacji partycypacja w zarządzaniu może przybrać różne formy, takie jak: 1. formy zinstytucjonalizowane np. samorząd, rada pracownicza, związek [...]
b) Zasada szerokiego kontekstu zadań. Podwładny powinien znać nadrzędny cel, któremu służy wykonanie tego zadania. Wiedza ta jest potrzebna do tego, aby w razie pojawienia się trudności nieprzewidywanych na początku podwładny mógł tak zmienić zlecone mu zadanie, aby osiągnąć cel nadrzędny, pomimo że nie uda mu się wykonać zleconego zadania. Przykład podany przez S. Kowalewskiego. [...]
3. Kierowanie oparte na przekonywaniu. Kierownik, celem uzyskania władzy nad podwładnymi, kształtuje ich obraz świata, dostarcza informacji, wpływa na postawy, wyjaśnia podjęte decyzje, dąży do wytworzenia identyfikacji podwładnych z celami organizacji. Niektóre zasady stosowane w kierowaniu opartym na przekonywaniu: a) Prawo sytuacji i obiektywizacji zarządzeń. Kierownik winien zadbać o to, by jego podwładny był przekonany, [...]
Dzieła Platona, Machiavellego i innych filozofów społeczeństwa zamkniętego przez wieki były najważniejszymi podręcznikami, z których władcy uczyli się sztuki rządzenia. Ta filozofia rządzenia została przełamana w nauce o zarządzaniu dopiero w drugiej połowie XX wieku, co stwierdził D. McGregor w swojej teorii X i Y. Jednakże w praktyce zarządzania manipulacja jako technika sprawowania władzy w [...]
Przełożonemu – zdaniem twórcy machiawelizmu – wolno być człowiekiem niegodziwym, kłamcą, obłudnikiem i stosującym podstęp. Uważa on tak dlatego, iż jego zdaniem “doświadczenie naszych czasów uczy, że tacy książęta dokonywali wielkich rzeczy, którzy mało przywiązywali wagi do dotrzymywania wiary i którzy chytrze potrafili usidlać mózgi ludzkie. /…/ Otóż mądry pan nie może ani nie powinien [...]
2. Kierowanie oparte na manipulacji Drugą obok przymusu “odwieczną” metodą kierowania ludźmi jest manipulacja. Istotą manipulacji jest nieświadomość podwładnych, czyli takie kierowanie ludźmi, aby oni w sposób dobrowolny, a więc bez użycia przymusu, ale nieświadomy realizowali cele lub interesy osoby kierującej. Przykładem manipulacji jest zasada “dziel i rządź”, czyli takie określenie ról uczestników organizacji, aby [...]
Ze względu na dominujące techniki kierowania stosowane przez przełożonego można wyróżnić 4 typy kierowania: 1. Kierowanie oparte na przymusie za pomocą kar i nagród. Przymus w środowisku pracy może byc stosowany nie tylko za pomocą kar, ale także i za pomocą nagród. Np. pracownik nagradzany za niski poziom lub całkowity brak absencji chorobowej często odczuwa [...]