Archive for the ‘Od organizacji mechanicznej do organicznej’ Category

Bibliografia

1. R.Bendix, Max Weber – portret uczonego, PWN Warszawa 1975.
2. J.W.Humble – Zarządzanie przez określanie celów, PWE Warszawa 1971.
3. Kierunki humanizowania organizacji w przemyśle (red. Z.Mikołajczyk), Uniwersytet śódzki, śódź 1986.
4. W.Kieżun – Autonomizacja jednostek organizacyjnych, Warszawa 1971.
5. S.Kowalewski – Przełożony – podwładny, PWE Warszawa 1970.
6. C.V.Parkinson – Prawo Parkinsona czyli w pogoni za postępem. [...]

4. Zarządzanie przez cele (ZpC) cz.2

2. Zasady zarządzania przez cele

Koncepcja ZpC opiera się na następujących zasadach :
1) Zasadnicze znaczenie ma motywacja poznawcza. Jasne zrozumienie celu jest głównym warunkiem poszukiwania najlepszych sposobów jego realizacji.
2) Uczestnictwo w formułowaniu zadań sprzyja zaangażowaniu się w jego realizację.
3) Cele poszczególnych [...]

4. Zarządzanie przez cele (ZpC)

1. Geneza teorii
Punktem wyjścia zarządzania przez cele jest stwierdzenie, że w tradycyjnym modelu organizacji ludzie są niewykorzystywani w sposób należyty. Większość ludzi jest zdolna do bardziej odpowiedzialnej pracy, niż ta, którą wykonują. Zatem przemysł dysponuje wielkim potencjałem niewykorzystanych możliwości. Podstawowym problemem dla kierownictwa jest stworzenie sytuacji, w której pracownik będzie [...]

3. Dysfunkcje biurokracji cz.5

Na poparcie swego prawa Parkinson podał przykład zaczerpnięty z brytyjskiej administracji rządowej. Zatrudnienie urzędników w ministerstwie do spraw kolonii w 1935 roku wynosiło 372 osoby, a następnie systematycznie wzrastało i w 1954 roku osiągnęło poziom 1661 osób. Tymczasem posiadłości kolonialne Wielkiej Brytanii w okresie międzywojennym nie wzrastały, a po II [...]

3. Dysfunkcje biurokracji cz.4

Gdy urzędnik C zauważy, że pozycja urzędnika B wzrosła, sam także postara się o co najmniej dwóch podwładnych. W ten sposób wyrośnie hierarchia pokazana na rys. 4.1 i zacznie działać prawo mnożenia pracy. Gdy do hierarchii urzędników trafia petent ze sprawą, powstaje problem kompetencji i wzajemnych konsultacji angażujących całą hierarchię. D otrzymuje pismo, [...]

3. Dysfunkcje biurokracji cz.3

 Zasada niekompetencji Petera.
Zasada polega na tym, że jeśli podstawą do uzyskania awansu w hierarchii jest wiedza i kompetencja potwierdzona sukcesami zawodowymi uzyskanymi na dotychczasowym stanowisku, to pracownik uzyskuje kolejne awanse w hierarchii tak długo, aż trafi na stanowisko pracy, która przerasta jego kompetencje zawodowe. Jako pracownik niekompetentny nie ma sukcesów, dlatego już dalej [...]

3. Dysfunkcje biurokracji cz.2

 Wyuczona nieumiejętność. (Merton).
Przeciętny człowiek stający się członkiem zbiurokratyzowanej i zhierarchizowanej instytucji, przychodzi do niej z pewnym zasobem wiedzy i przekonaniem, że przy załatwianiu każdej sprawy powinno się w granicach możliwości własnego rozeznania objąć wszelkie jej aspekty dyktowane elementarnym poczuciem zdrowego rozsądku, nie zaś postępować wbrew niemu. Biurokracja oducza takiego podejścia, przyucza natomiast do [...]

3. Dysfunkcje biurokracji

Upowszechnienie się weberowskiego modelu biurokracji w organizacjach gospodarczych ujawniło, że model ten z założenia symbol racjonalności i kompetencji w praktycznym zastosowaniu nader często jest nieskuteczny, a im bardziej konsekwentnie jest stosowany, tym bardziej staje się źródłem nieracjonalności i oczywistych nonsensów.
Dysfunkcje biurokracji będące przedmiotem wielu badań i publikacji naukowych [...]

2. Teoria biurokracji Maksa Webera cz.3

Model biurokracji M.Webera zawiera uniwersalne zasady budowy organizacji formalnej i wyróżnia się takimi cechami jak:
Mechaniczność. Sam Weber stwierdził, że w pełni rozwinięty mechanizm biurokratyczny ma się tak do innych rodzajów organizacji jak maszyna do ręcznej roboty. Podobnie jak maszyna odznacza się precyzją, szybkością, standardowością i depersonalizacją [11 str. 330].
Przewidywalność. Ponieważ organizacją rządzą bezosobowe przepisy, a [...]

2. Teoria biurokracji Maksa Webera cz.2

2.2. Model biurokracji
Na model idealnej biurokracji składają się m.in. następujące zasady:
a. Rozczłonkowanie celów organizacji na elementarne operacje.
Zgodnie z filozofią szkoły klasycznej – zadania, które są zbyt trudne dla pojedynczego człowieka, trzeba rozłożyć na elementarne operacje. Jeśli zarządzanie przerosło możliwości jednostki, to trzeba je rozczłonkować i powierzyć wyspecjalizowanym ekspertom.
b. Standaryzacja metod zarządzania. [...]

Następna strona »