I etap: Wspólny rynek (Common Market)
14 kwietnia 2010Wspólny rynek powstał na mocy Traktatu o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG), podpisanego w Rzymie
25 marca 1957 r. przez Belgię, Francję, Holandię, Luksemburg, Niemcy i Włochy. Traktat ten wszedł w życie 1 stycznia 1958 r.
Artykuł 7 Traktatu o EWG stanowi, że wspólny rynek zostanie stworzony stopniowo, w okresie przejściowym trwającym 12 lat, podzielonym na 3 etapy każdy długości 4 lat. Ograniczenia ilościowe w handlu między państwami członkowskimi zostały zasadniczo zniesione w 1961 r. Proces redukcji ceł w obrocie wewnętrznym i dochodzenia do wspólnej taryfy zewnętrznej rozpoczął się 1 stycznia 1959 r. i trwał do 1 lipca 1968 r. Wówczas sześć państw członkowskich Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej utworzyło unię celną.
W Artykule 3 Traktatu o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej przewidziano m.in., poza utworzeniem unii celnej: zniesienie przeszkód w swobodnym przepływie osób, usług i kapitału; prowadzenie wspólnej polityki rolnej; wspólną politykę transportową; ochronę wolnej konkurencji; zbliżenie regulacji prawnych w państwach członkowskich w stopniu umożliwiającym właściwe funkcjonowanie wspólnego rynku; ustanowienie Europejskiego Funduszu Socjalnego (European Social Fund), którego celem jest pomoc w rozwiązywaniu problemów zatrudnienia i stymulowanie wzrostu standardu życiowego w państwach członkowskich oraz utworzenie Europejskiego Banku Inwestycyjnego (European Investment Bank) – podstawowego instrumentu finansowego Wspólnoty, który poprzez mobilizację zewnętrznych środków finansowych ułatwia jej rozwój gospodarczy.
Ustalenia te daleko wykraczają poza ustalenia tworzące wspólny rynek. Wspólna Polityka Rolna była wdrażana stopniowo, poprzez organizację poszczególnych rynków produktów rolnych i stworzenie systemu gwarancji dochodów rolników, a do jej rzeczywistego ujednolicenia doszło dopiero z początkiem 1969 r. W latach 70-tych kraje członkowskie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej podjęły współpracę w jeszcze innych dziedzinach, m.in. w sferze polityki energetycznej, przemysłowej, regionalnej, fiskalnej i walutowej.