IV b. Polska jako członek Unii Europejskiej:
14 kwietnia 2010• zliberalizowała zasady handlu artykułami rolnymi między Polską a UE,
• przyjęła zasady wspólnej polityki handlowej, szczególnie wspólną taryfę celną,
• UE zmieniła dla Polski warunki wymiany handlowej na terenie Polski i innych krajów członkowskich UE; można więc kupić i sprzedać towar bez kontroli granicznych i potrzeby spełniania innych wymogów,
• wzmocniono i usprawniono kontrolę na wschodniej granicy (zewnętrzna granica UE).
Usługa w rozumieniu unijnym – to świadczenie, które nie jest uregulowane postanowieniami dotyczącymi przepływu kapitału, towarów i osób.
Do usług w rozumieniu prawa UE zaliczamy:
• handel hurtowy i detaliczny, naprawę pojazdów mechanicznych i artykułów użytku osobistego,
• hotelarstwo, usługi gastronomiczne,
• transport, łączność,
• usługi finansowe i ubezpieczeniowe,
• usługi dla biznesu i w zakresie obrotu nieruchomościami,
• administrację publiczną, obronę narodową,
• edukację,
• opiekę zdrowotną i socjalną,
• usługi komunalne.
Wprowadzenie wspólnego rynku w dziedzinie usług oznacza, że:
• konsument może swobodnie przemieszczać się z jednego kraju do drugiego, aby tam korzystać z usług,
• producent z jednego kraju może jechać do innego po to, żeby tam oferować swoje usługi,
• nikt nie musi nigdzie wyjeżdżać, gdyż usługa „przekracza” sama granicę.
• Wprowadzenie swobody świadczenia usług w UE nie nastąpiło od razu. Poszczególne zawody w różnych krajach wymagały posiadania konkretnych kwalifikacji i trudno było określić ich równoważność (np. zakres studiów potrzebnych do wykonywania zawodu lekarza), a ponadto niektóre gałęzie sektora usług chronione były przez rządy krajowe albo przez grupy prywatne.
W latach osiemdziesiątych nastąpił duży postęp we wprowadzaniu swobodnego przepływu usług. Wpłynęły na to trzy czynniki: liberalizacja transgranicznego handlu usługami, wprowadzenie wzajemnego uznawania jakości kontroli kraju macierzystego oraz stworzenie minimalnego zestawu europejskich przepisów regulacyjnych (harmonizacja prawa).
W przypadku działalności ubezpieczeniowej swoboda świadczenia usług daje ubezpieczycielowi mającemu siedzibę lub oddział w jednym z krajów członkowskich możliwość prowadzenia działalności w innym kraju członkowskim bez konieczności posiadania w nim siedziby na zasadzie równego traktowania podmiotów.
Moim zdaniem można stwierdzić, że UE i prawo unijne cały czas dąży do integracji w zakresie swobody przepływu usług i towaru. Jednak w zakresie tym niewiele można już zrobić, ponieważ praktycznie główne cele zostały już osiągnięte.