Oto prowadzona przez nas dyskusja ma się ku końcowi i osoba przekonywana niedaleka jest od przyjęcia żądań i tez, a nieprzejednany przeciwnik stoi w obliczu klęski. (Proszę zwrócić uwagę, że może być odwrotnie). W takiej sytuacji spotykamy się zazwyczaj z najrozmaitszymi posunięciami naszego partnera. Nikt chyba nie przypuszcza, że najbardziej rozpowszechnioną formą zakończenia dyskusji jest [...]
W języku szermierczym „parada” oznacza zasłonięcie się przed ciosem. Będzie więc tu mowa o rozmaitego rodzaju atakach i ich odparowywaniu Tak więc może przydać się rada, że w dyskusji z „analitykiem” wprowadzającym coraz to subtelniejsze pojęcia, stosuje się przeciwko niemu z powodzeniem jego własną broń: oponent wychodzi z miejsca, do którego analiza była doprowadzona. i [...]
Na pytanie: „Jak należy postępować w dyskusji: czy lepiej zaskakiwać przeciwnika i uprzedzać jego argumenty, czy też zwlekać z odpowiedzią na argumenty?” — odpowiemy, że to zależy od okoliczności. Wiadomo bowiem dość dokładnie, kiedy można czekać, a kiedy działać błyskawicznie. Prawo pierwszeństwa powiada, że osoba nieznana, zabierająca głos po raz pierwszy, na początku jest słuchana [...]
Wyróżniamy dwie przeciwstawne taktyki — maksymalistyczną, której dewizą jest: „wszystko albo nic”, oraz minimalistyczną — przyznającą rację stwierdzeniu, że „nie od razu Kraków zbudowano”. Maksymalista w odpowiedzi na atak na tezę ogólną rezygnuje z walki albo nieustępliwie broni tezy w całej ogólności; minimalista natomiast rozgląda się, czy nie udałoby się utrzymać przynajmniej jakiejś części albo [...]
Jednym ze skutecznych sposobów, które zmuszają człowieka do działania, jest szantaż. Ze względu na ocenę moralną należy on do chwytów nieuczciwych, niemniej bywa stosowany dość często. Wiąże się z zapowiedzią stworzenia sytuacji przymusowej albo z jej realizacją. Szantażysta chętnie działa w tajemnicy, zależy mu na tym, by nikt się nie dowiedział o jego postępowaniu; i [...]
W dyskusji napotkaliśmy wiele form, które dotychczas wiązaliśmy z walką. Wprowadzenie w błąd, zwalczanie przeciwnika jego własną bronią. niedostrzeżona zmiana terenu działań — to kilka przykładów strategu stosowanej zarówno w działaniach wojennych, jak i w sporach słownych. , A jakie są inne wskazania strategiczne, które mogą się przydać adeptom sztuki przekonywania i dyskusji? Przede wszystkim [...]
Jeżeli jakaś teza lub argument jest na tyle paradoksalna, że argumentum ad lapidem okazuje się zbyt słaby, dyskutant na swą twarz wkłada maskę — chichocze, śmieje się od ucha do ucha, pęka ze śmiechu. „Śmiechu warte”, „niech pan nie struga wariata”, „już dawno nie słyszałem tak dobrego kawału” — to mniej lub bardziej grzeczne stwierdzenia. [...]
Przyzwyczailiśmy się uważać, że milczenie jest oznaką zgody na tezę lub argumenty dyskutanta. W dyskusji bywa niewątpliwie też tak, że przyparty do muru przeciwnik milczeniem przyznaje się do porażki. Ale pełni ono także inne funkcje: 1. Milczenie może być potraktowane przez partnerów dyskusji jako bluff: przypuszczają, że milcząca osoba wie coś, tylko nie chce powiedzieć. [...]
Zasadę bluffu znają dobrze gracze w karty. Ci, którzy nie mieli dotychczas do czynienia z taką taktyką, łatwo ją zrozumieją po zaznajomieniu się z następującymi przykładami: Bluffował rozbierający się do naga przed wysokim sądem oskarżony, który chciał, by sędziowie doszli do wniosku, iż jest on niepoczytalny i by zamiast do więzienia skierowali go na leczenie. [...]
Anglicy opowiadają anegdotę o pewnym dżentelmenie, który uciekając się do żartu, uniknął przykrej dyskusji z żoną. Ów osobnik, wracając nad rankiem do domu w stanie lekkiego podniecenia alkoholowego, natknął się na swoją połowicę czekającą na niego z kijem golfowym. Nie tracąc głowy, zapytał: „Co? Tak wcześnie idziesz grać w golfa???!” Żona, mając poczucie humoru, zrezygnowała [...]