Prowadzenie dyskusji- charakterystyka cz.3

Zagajenie dyskusji

Dyskusja spontaniczna między dwiema lub kilkoma osobami. Osoba, która rozpoczyna dyskusję i formułuje problem, może być uważana za referenta zagajającego wspólne rozważania.

Dyskusja zorganizowana. Referent jest z góry wyznaczony i zapoznaje wszystkich z problematyką. Czasami dyskusja odbywa się bez referenta, a rozpoczęcie należy do obowiązków przewodniczącego.

Lodołamacz”

Osoba, która rozpoczyna dyskusję, posiadająca umiejętność przerwania milczenia. „Lodołamacz” czasem wyznaczany jest niejako z urzędu, wtedy nazywa się go animatorem. Funkcję animatora powierza się osobie doskonale zorientowanej w przedmiocie dyskusji.

Uzasadnienie

Aby dyskusja była rzeczowa i skuteczna, uczestnicy powinni wspierać wygłaszane zdania zdaniami które nie budzą sprzeciwu.

Argumenty

Ogólnie można wyróżnić dwa rodzaje argumentów:

  • rzeczowe – wykazujące związek z tezą – uzasadniające tezę,
  • nierzeczowe – nie wykazujące związku z tezą – nie uzasadniają tezy,

Ciężar dowodu

Osoba wysuwające jakieś stwierdzenie, musi je uzasadnić. Spoczywa na niej tzw. ciężar dowodu. Niemniej jednak jeśli jest to sąd wtórny, przeczący, a druga osoba wysunie tezę przeciwną i jest to sąd wyjściowy, zasadniczy, to właśnie na niej spoczywa wtedy ciężar udowodnienia postawionej tezy.

Zrozumieć to co najważniejsze

Dyskutujący powinien swoje myśli tak przedstawić, by przekonywany zrozumiał tok rozumowania i argumenty, natomiast słuchacz powinien podjąć maksymalny wysiłek, by pojąć to, co się do niego mówi.

Technika słuchania

Dyskutant powinien umieć, obok przekonywania, także słuchać wywodów innych i umieć odróżnić prawdę od fałszu, słuszne myśli od niesłusznych, śledzić prawidłowość toku wywodów

Zabieranie głosu

W spontanicznej dyskusji, w której uczestniczy niewielka grupa osób, zabieranie głosu odbywa się samorzutnie. W dyskusji prowadzonej przez przewodniczącego można powiedzieć swoje zdanie dopiero po otrzymaniu jego zezwolenia.

Dygresja

W czasie dyskusji niejednokrotnie uczestnicy rozwijają dygresję, czyli odchodzą od tematu i mówią coś, co według ich mniemania bezpośrednio się z nim wiąże.

Samokontrola

W czasie dyskusji uczestnik zabierający głos powinien tak formułować kontrargumenty, aby nie urazić współuczestników. Zawsze obowiązuje osobisty szacunek, grzeczność i układność.

Kontrolerzy

W niektórych dyskusjach, nie licząc na samokontrolę uczestników, wyznacza się „kontrolera”. Jego zadaniem jest bezstronna i beznamiętna obserwacja toku argumentacji i notowanie zauważonych uchybień logicznych, pominiętych problemów. W pewnym momencie, zazwyczaj pod koniec dyskusji, przewodniczący udziela mu głosu, aby wytknął wszystkie zauważone niekonsekwencje, których dopuścili się uczestnicy.