Wstęp cz.2
13 września 2011W kontekście przedstawienia podstawowych zasad redagowania warto też wspomnieć o możliwości wykorzystania pracy magisterskiej w praktyce. Zagubiła się dziś ta funkcja i dobrze byłoby ją przywrócić. A nie ma jakiegokolwiek powodu, by korzystający z pracy natykali się przy okazji na niesolidność redakcyjną zwłaszcza w pracach wybitnych, wywołujących szersze czy wręcz szerokie zainteresowanie.
Wreszcie fakt napisania pracy magisterskiej i zdania końcowego egzaminu powinien być równoznaczny z przekonaniem, iż absolwent nie przeszedł obojętnie obok wymagań wyraźnie istotnych, stanowiących niewątpliwy element wykształcenia. Nadto należy pamiętać, że poziom wymagań stawianych pracom wieńczącym proces dydaktyczny w szkole wyższej jest elementem także zewnętrznego prestiżu zakładu, instytutu czy katedry, w których prace te są pisane.
Opracowanie niniejsze dotyczy w zasadzie tych prac magisterskich i dyplomowych, które polegają na napisaniu określonego tekstu. A takie właśnie prace przygotowywane są na większości wydziałów szkół wyższych. Oczywiście, przedmiotowa swoistość kierunku studiów i szczególnej dziedziny, z zakresu której praca jest pisana, determinuje tu pewne zróżnicowania formy. Oto na przykład prace z zakresu geografii społeczno-ekonomicznej czy geografii regionalnej i turystyki, wprawdzie z różnym uwzględnieniem egzemplifikacji materiałem faktograficznym, ukształtowane są jednak w formy pisarskie, podczas gdy prace z geografii fizycznej czy kartografii przybierają najczęściej postać zestawu map. Niemniej obok części kartograficznej zawierają zazwyczaj jednoczesne opracowanie tekstowe, stanowiące integralną część pracy. Wymogi redakcyjne stawiane tego typu opracowaniom są, rzecz jasna, takie same, jak wymogi stawiane pisarsko jednolitym pracom magisterskim.
Jedną z podstaw niniejszego opracowania były wyniki oglądu reprezentatywnej ilości prac magisterskich z różnych dziedzin: historii, nauk przyrodniczych, muzyki, ekonomii. nauk ścisłych, filologii, pedagogiki, prawa. Wbrew oczekiwaniom okazało się, że podstawowe reguły redagowania tych prac są w zasadzie podobne; podobne też są najczęściej spotykane błędy i uchybienia. Okoliczność ta dała dodatkowy motywację dla uporządkowanego wyłożenia redakcyjnych rygorów.
W celu egzemplifikacji poszczególnych refleksji i ustaleń posłużono się jednocześnie materiałem wziętym z prac magisterskich i z opracowań książkowych. Podstawą takiego właśnie zestawienia było przekonanie, iż nie ma dwóch zespołów zasad poprawnego redagowania. Nadto przykłady z książek są lepiej widoczne i tym samym łatwiej zapamiętywane. Niemniej wato zwrócić uwagę, że poszczególne respektowane przez wydawców zasady nie zawsze są tożsame. Szło więc o zaprezentowanie ujęć najmniej kontrowersyjnych i jednocześnie faworyzowanych przez najlepsze polskie wydawnictwa.